هستيم كه اجابت دعايمان را طبق وعده‌اى كه در قرآن داده‌اى بر خود واجب فرموده‌اى . أَمَّنْ يُجيبَ الْمُضْطَرَّ إذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأرْضِ ءَالهُ مَعَ اللّه قَليلًا ما تَذَكَّرُونَ » « 1 » [ آيا آن شريكان انتخابى شما بهترند ] يا آن كه وقتى درمانده‌اى او را بخواند اجابت مىكند و آسيب و گرفتاريش را دفع مىنمايد ، و شما را جانشينان [ ديگران در روى ] زمين قرار مىدهد ؟ آيا با خدا معبودى ديگر هست [ كه شريك در قدرت و ربوبيت او باشد ؟ ! ] اندكى متذكّر و هوشيار مىشوند . الهى ! خواستهء ما بيچارگان را برآور و هر رنج و غم و اندوه و حسرتى را از ساحت زندگى ما دور ساز . اى مولاى مهربانى كه شبيه‌ترين واقعيّت‌ها به اراده و خواست تو و سزاوارترين كارها به ذات پاكت درعظمت و بزرگيت ، رحمت و لطف و عنايت و كرم بر كسى است كه براى درخواست رأفت تو به پيشگاهت روى آورده و براى فريادرسى به درگاه با عظمت پيشانى گدايى سوده است . اى ارحم الراحمين ، اى اكرم الاكرمين ، اى پناه درمانده ، اى اميد وامانده ، يا ربّ العالمين ، بر تضرّع و زارى ما به درگاهت رحم كن و ما را كه بى قيد و شرط خود را در اختيارت انداخته‌ايم از هر چيزى جز كرم و لطفت بى نيازمان فرما ، اى معبود مهربانى كه هرگز گدا را از درگاهت محروم نكنى و بيچارهء بى نوا را از پيشگاهت نرانى و افتادهء مسكين را از الطاف بى كرانت منع ننمايى ، اى اميد نا اميدان و نور قلب مشتاقان ، يا ارحم الراحمين . اى ساقى بزم محبّت ، اى منبع لطف و كرامت ، اى چشمهء جود و بركت ، اى درياى رحمت و عظمت ، اى بانى هستى ، اى پديدآورندهء بالا و پستى ، گدايان

--> ( 1 ) - نمل ( 27 ) : 62 .